Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Ποια γιορτάζει αύριο? (συνέχεια)

Αυτή που στα 20 της, αγχώνεται πιο πολύ για τη δική σου εξεταστική αντί για τη δική της..
Αυτή που στα 28 της, αγωνιά και αναρωτιέται για την αγάπη σου, καθώς ασχολείσαι πιο πολύ με τις αντροπαρέες και τις εξόδους, παρά με αυτήν..
Αυτή που στα 30 της, στις προετοιμασίες του γάμου σας, προσπαθεί να ευχαριστήσει τους γονείς σου, τους γονείς της, τους καλεσμένους, τους συγγενείς και ξαφνικά ανακαλύπτει ότι εσύ δεν καταλαβαίνεις τίποτα από όλα αυτά..
Αυτή που στα 35 της, φουσκώνει η κοιλιά της, έχει νεύρα, φοβάται για τις μεγάλες αλλαγές που αισθάνεται και σε μαλώνει για ψύλλου πήδημα γιατί εσύ δεν καταλαβαίνεις τίποτα από αυτές τις αλλαγές...
Αυτή που στα 35-40 της, μεγαλώνει τα παιδιά και αρχίζει να σου δίνει αρμοδιότητες, καθώς είναι λίγο πριν την κατάρρευση...
Αυτή που στα 45-75 της, ξαφνικά αλλάζει τελείως και τρέχει σε γυναικείους συλλόγους καθώς η κατάρρευση έχει ήδη συμβεί...και δεν έχεις καταλάβει τι έγινε..
Αυτή που στα 50 της, συνεχίζει να φέρεται στο γιο και την κόρη σας λες και είναι νιάνιαρα, γιατί φοβάται τη μοναξιά της...κι ότι εσύ.. λείπεις πολύ!!
Αυτή που στα 60 της, μετρά κάθε σου μπουκιά και μουρμουράει ότι αν πάθεις κάτι, θα φταις μόνο εσύ, γιατί φοβάται ότι θα σε χάσει και αυτό την τρελαίνει..
Αυτή που στα 70 της, τρέχει να κάνετε τις γενικές εξετάσεις αίματος και κρύβει ότι οι δικές της είναι χειρότερες από τις δικές σου, για να μην αγχωθείς....
Αυτή που στα 80 της και πέρα, κάθεται συνέχεια δίπλα σου και με κουρασμένο βλέμμα ακούει όλες τις αναμνήσεις σου για τους συγχωρεμένους φίλους σου, γιατί πλέον ξέρει ότι κάθε δευτερόλεπτο μαζί σου είναι ευτυχία....
Κι αν αυτά δεν σου θυμίζουν κάτι, να σε βοηθήσω λίγο παραπάνω:
Αυτή που βάζει τα παγωμένα πόδια της κάτω από τα δικά σου και σε ξυπνάει σχεδόν κάθε βράδυ...γιατί αμελείς από κούραση να την αγκαλιάσεις πριν να κοιμηθείς..
Αυτή που μία φορά το μήνα μεταμορφώνεται από γλυκιά νεράιδα της αγάπης σε επικίνδυνο τέρας θυμού..και όταν συνέρχεται νιώθει φοβερές ενοχές για ό,τι είπε ή έκανε..
Αυτή που ψωνίζει ό,τι πιο χρωματιστό και παρδαλό -ρούχο ή μπιμπελό- και για μία βδομάδα τη βλέπεις να το κρυφοκοιτά και να χαμογελά.... γιατί εσύ στον ελεύθερο σου χρόνο έχεις ανάγκη από ξεκούραση και ηρεμία και μένει μόνη..
Αυτή που βρίσκει το χρωματιστό και παρδαλό που αγόρασε, στη μισή τιμή στις εκπτώσεις, και χαλάει το κέφι της για ένα μήνα.... γιατί ξέρει ότι αν το πάρεις χαμπάρι, την έκατσε!!
Αυτή που πάει στο σούπερ μάρκετ και σε φορτώνει δέκα σακούλες, μόνο για να υλοποιήσει μια συνταγή του Μαμαλάκη..για να σε ικανοποιήσει..
Αυτή που σου γκρινιάζει μετά, γιατί συνέχεια είναι στην κουζίνα και δε βγαίνετε έξω...γιατί νιώθει ότι το φαγητό δε σου άρεσε και δεν σε ικανοποίησε..
Αυτή που, αν δουλεύεις πολύ, γκρινιάζει γιατί λείπεις συνέχεια... αν δουλεύεις λίγο, γιατί τεμπελιάζεις...γιατί θέλει να σε βλέπει υγιή, δυνατό και χαρούμενο..
Αυτή που, κάθε φορά που βγαίνεις με τους φίλους σου, σε περιμένει σπίτι με το ένα φρύδι σηκωμένο...γιατί αυτή παράτησε όλες τις παρέες της για σένα και τα παιδιά και -κάποιες φορές-το μετανιώνει οικτρά..
Αυτή που σου κρατά μούτρα και ξοδεύει πολλά λεφτά, επειδή κοίταξες μια άλλη γυναίκα...γιατί σε βλέπει πολλές φορές αδιάφορο, ασυνεπή σε ραντεβού, εκνευρισμένο και βαριεστημένο..και νομίζει δεν την αγαπάς..
Αυτή που μιλά ασταμάτητα για χίλια αδιάφορα πράγματα και σε κουράζει..και αυτή κουράζεται παραπάνω από σένα, αλλά είναι ο τρόπος της να σου φτιάχνει το κέφι..
Αυτή που μετά τις συναντήσεις με τις φίλες της σε συγκρίνει με όλους τους γνωστούς και φίλους και σε κάνει να νιώθεις το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη...γιατί καταλαβαίνει ότι δεν ξέρει να διεκδικεί το χώρο και τον χρόνο της και θυμώνει πολύ..
Αυτή που ξέρεις ότι μιλά στις φίλες της για όλα τα προσωπικά σας κι όμως δεν έχεις καταφέρει μία φορά να την πιάσεις επ' αυτοφώρω να το κάνει...γιατί η γυναικεία αλληλεγγύη είναι κάποιες φορές το μόνο συναισθηματικό της στήριγμα..
Αυτή που, τις περισσότερες φορές που σου λέει τη γνώμη της, έχει δίκιο...όχι γιατί είναι πιο έξυπνη, αλλά γιατί σε αγαπά τόσο που προβλέπει τους κινδύνους που σε απειλούν..
Αυτή που θα σου χτυπά στα μούτρα όλες τις φορές που είχε δίκιο κι εσύ άδικο.. και δεν είναι λίγες... γιατί πονάει όταν σε βλέπει λυπημένο..
Αυτή που μπορεί να της προσφέρεις τον ουρανό με τα άστρα και αυτή να παραπονιέται γιατί δεν της έδωσες το ένα αστεράκι που φανταζόταν ότι θα της δώσεις...γιατί φοβάται ότι ξόδεψες πολλά και νιώθει ενοχές..
Κι αν ακόμη δεν κατάλαβες, στο αποκαλύπτω: Αυτή που μπορεί να κλαίει ένα μήνα κρυφά και όμως να βρει τη δύναμη να χαμογελάσει πάλι και να σου πει : Σ' Αγαπώ! Όλα θα πάνε καλά!!
Μήπως λοιπόν σήμερα, στο Σαββατιάτικο καφέ με τους φίλους, να θυμηθείς να πάρεις κι ένα κατιτίς γι' αυτήν?? Και μη ζορίζεσαι για την επιλογή: αφού το ξέρεις!! Ό,τι και να πάρεις, θα τρομάξει.. γιατί ξεχνάς από ρουτίνα να της κάνεις μικρο-εκπλήξεις!!Και το αντέχει και συνεχίζει να σε αγαπά γιατί...
Απλά... έτσι είναι αυτός!!!

1 σχόλιο:

evi είπε...

συμφωνώ στα περισσότερα .
σωστά με ζωγράφισες με κάποιες λίγες ενστάσεις- αλλαγές που μάλλον είναι ζήτημα ιδιοσυγκρασίας (λέω εγώ )
Ας πούμε λατρέυω τη μοναξιά μου, και επιδιώκω να μένω μόνη καποιες φορές - leave me alone -όπως έχω ξαναπεί.
Επίσης - το τελευταίο , που κλαίει κρυφα / not me / αυτό δε μου πάει. Ή κλαίμε φανερά και ξεθυμαίνουμε ή δεν κλαίμε καθόλου και τα σπάμε ,φωνάζουμε , φεύγουμε, ή ότι άλλο μας εξυπηρετεί συναιοσθηματικά. Και αν δε μου πάρει δώράκι , ε και ; αγοράζω μόνη μου δωράκια στον εαυτό μου .

Φιλιά Αγνή μου

Αναγνώστες

Συνεργάτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου