η ζωή μου μια βόλτα

είμαι ταξιδιάρικο πουλί εγώ.

Μπορεί να φταίει το ζώδιο - κλασσική περίπτωση τοξότη και με ωροσκόπο επίσης τοξότη, οπότε καταλαβαίνετε τι εννοώ. Βέβαια δε τα πολυπιστέυω αυτά, αλλά κάποια στοιχεία ταιριάζουν μάλλον.

Από την άλλη μπορεί να φταίνε και τα γονίδια που κληρονόμησα από την συνονόματη ηπειρώτισσα γιαγιά μου, η οποία είχε κάνει τη διαδρομή Κόνιτσα - Θεσσαλονίκη κάτι σαν Αριστοτέλους - Βαρδάρι. Η φοβερή γιαγιά που λέτε, δε λογάριαζε τίποτα, ταξίδευε μόνη της, άλλαζε λεωφορεία , ερχόταν για δυο μέρες, ξανάφευγε για το πανηγύρι, ξαναερχόταν για το γάμο του γιου του πρώτου ξαδέρφου, ξανάφευγε για το μνημόσυνο της θείας . Ακόμα και την καρδιακή προσβολή στα 85 της, πάνω σε λεωφορείο την έπαθε. Καλή της ώρα, αν με βλέπει σε κανένα συννεφάκι εκεί πάνω.

Έλεγα λοιπόν πόσο μ' αρέσει να πηγαίνω ... να πηγαίνω γενικώς. Να φεύγω.

και μιας που έφυγα και γύρισα, και μόλις άδειασα βαλίτσες - για λίγο μόνο, μέχρι να τις ξαναετοιμάσω- κάνω αποτίμηση του ταξιδιού μου.

το ταξίδι είναι

φίλοι αγαπημένοι που είδα μετά από καιρό,

τα χαμόγελα και η αγκαλιά τους,

το ταξίδι είναι

η αύρα του παρελθόντος και η μαγική διαδρομή μου μέσα από μονοπάτια της Ιστορίας,

μέσα από το αινιγματικό χαμόγελο των Καρυάτιδων,

τα περίτεχνα χτενίσματά τους,

και το απογευματινό αττικό φως που έπεφτε στα μάρμαρα,

το ταξίδι είναι

ο ενθουσιασμός στα μάτια του μικρού γιου μου όταν μπήκε στο αεροπλάνο,

και το θριαμβευτικό βλέμμα του μεγάλου γιου μου, όταν κέρδισε το βραβείο στο διαγωνισμό κιθάρας.

η ζωή μου μια βόλτα ...

μέχρι την επόμενη αναχώρηση,

ευχαριστώ όλους τους συνοδοιπόρους μου στα ταξίδια .

η Ελλάδα που αντιστέκεται

Ζήτω η Ελλάδα και κάθε τι μοναχικό στον κόσμο αυτό

Ελασσόνα, Λιβαδειά, Μελβούρνη, Μόναχο, Αλαμάνα και Γραβιά, Αμέρικα,

Βελεστίνο, Άγιοι Σαράντα, Εσκισεχίρ,

Κώστας, Κώστας, Μανώλης, Πέτρος, Γιάννης, Τάκης, πλατεία Ναυαρίνου, Διοικητηρίου και Εξαρχείων,

Αλέκος, Βασίλης, Άγγελος, Μπιζανίου κι Αναλήψεως,

Αγίας Τριάδος και 25ης Μαρτίου,

η Ελλάδα που αντιστέκεται,

η Ελλάδα που επιμένει κι όποιος δεν καταλαβαίνει,

δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει.

___________________________________

για την Ελλάδα που αντιστέκεται ,

την Ελλάδα που επιμένει ,

για ό,τι σημαίνει η Ελλάδα για τον καθένα μας,

για τις γιορτές που παίρνουν υπόσταση

μέσα από τα δεκάχρονα τσολιαδάκια που τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο

στις σχολικές γιορτές, κι ας είναι από την Γεωργία, την Αλβανία, τη Ρωσσία,

για όσους με κάθε τρόπο αντιστέκονται και νιώθουν ελεύθεροι,

για όσους δραπετεύουν από οποιασδήποτε μορφής σκλαβιά .

Χρόνια Πολλά Έλληνες και Ελληνίδες .

τα ραντεβού τότε - οδηγός επιβίωσης με άρωμα από παρελθόν

πάμε πάλι στα παλιά ...

άλλωστε ξέρετε πια όσοι είστε τακτικοί από εδώ , την αγάπη μου για τα παλιά, για αλλοτινές εποχές που λέει και το τραγούδι . Την αφορμή μου έδωσαν αυτές οι φωτογραφίες από παλιό περιοδικό του 1938, που τυχαία ανακάλυψα στο διαδίκτυο . Δείτε λοιπόν φίλες μου και φίλοι γιατί έχει ενδιαφέρον νομίζω , ποιές ήταν οι συμβουλές προς τις γυναίκες για τα πρώτα ραντεβού.

να ντύνεστε πάντα στο boudoir σας (στα ιδιαίτερα δηλαδή) , και να είστε έτοιμες όταν φτάνει ο συνοδός σας .

Δεν είναι σωστό να περιμένει . Πάντα να τον υποδέχεστε με ένα χαμόγελο .

στους άνδρες δεν αρέσουν οι γυναίκες που δανείζονται τα μαντήλια τους και τα γεμίζουν με κραγιόν. Να μακιγιάρεστε πάντα όταν είστε μόνες και σε σας βλέπει ο συνοδός σας.

μην κάθεστε άκομψα - και μη δείχνετε ότι βαριέστε ακόμα κι αν όντως βαριέστε . να είστε σε εγρήγορση και ακόμα κιαν μασάτε τσίχλα , (που δεν ενδείκνυται) να το κάνετε αθόρυβα, με στόμα κλειστό.

οι απρόσεκτες γυναίκες δεν έχουν πέραση στους κυρίους .

μη μιλάτε ενώ χορεύετε - όταν ένας άνδρας χορεύει θέλει απλώ ς να χορεύει .

αποφύγετε τις οικειότητες , ειδικά σε δημόσιους χώρους . Οποιαδήποτε μορφή διαχυτικότητας δηλώνει κακό γούστο και τον φέρνει σε δύσκολη θέση . μη μιλάτε για ρούχα με έναν άνδρα.

Να ευχαριστείτε τον συνοδό σας, να τον κολακεύετε μιλώντας του για πράγματα που αυτός θέλει. μη γίνεστε υπερβολικά συναισθηματικές - κοινώς μη το ρίχνετε στο συναίσθημα για να τον αναγκάσετε να κάνει κάτι που δε θέλει. Στους άντρες δεν αρέσουν τα δάκρυα, ειδικά σε δημόσιους χώρους .

μην πίνετε πολύ. Ο συνοδός σας περιμένει από σας να είστε σοβαρές. το ποτό κάνει μερικές κοπέλες να δείχνουν έξυπνες , αλλά οι περισσότερες δείχνουν ηλίθιες. μην προκαλείτε υποψίες μιλώντας με άλλους άνδρες. Το πιθανότερο είναι να πέσετε ξερή από το πολύ αλκοόλ και ο συνοδός σας να μην εμφανιστεί ποτέ ξανά !!!

τι άλλαξε από τότε ; υπάρχουν σήμερα κώδικες και οδηγός επιβίωσης ; είναι σήμερα καλύτερα;

για ποιόν ; θα επανέλθω στο θέμα

Ελληνικός τελικός της Eurovision. Το ζήσαμε κι αυτό..

Φίλοι/ες, ξέρω ότι κάποιοι/ες από εσάς θα πείτε: "Άσε μας βρε Αγνή με τη Eurovision τώρα"!! και ίσως έχετε δίκιο... Γνωρίζετε όμως, όσοι/ες με ξέρετε από λίγο παλιότερα, ότι είμαι φανατική αυτού του Show, το περιμένω πώς και πώς κάθε χρόνο και ο τελικός -για μένα- είναι γιορτή.

Τυπική σε αυτή την ετήσια παράδοση, ήμουν στις επάλξεις στις 10 το βράδυ και περίμενα όλο λαχτάρα... Η απογοήτευση ήταν τεράστια! Τι ήταν τούτο??? Τα τραγούδια να κρίνεις, την παρουσίαση, το χορευτικό, τα τεχνικά λάθη με τα μικρόφωνα?? Πραγματικά, πολύ κακή διοργάνωση, πολύ κακή εκτέλεση, πολύ κακή ιδέα!

Σαφώς καταλαβαίνω την οικονομική κρίση, σαφώς καταλαβαίνω ότι σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο δεν μας παίρνει για λούσα και φανφάρες αλλά..... υπάρχει σαφής διαφορά στο λιτό, αξιοπρεπές, καλόγουστο και στο φτωχό, αναξιοπρεπές και κακόγουστο! Άλλο η Ελλάδα να βγει ως μια χώρα με οικονομικά ζόρια, κι άλλο ως ..φτωχός συγγενής.

Τα τραγούδια ήταν πολύ.... άσχημα, το Όπα του Αλκαίου που κέρδισε με πάει σε εποχές Ρακιντζή.. ...και να ρίξω και μια μπηχτή (ας βγάλω και λίγο ...κατινιά): θα πρέπει να θυμόμαστε ότι το ταλέντο δεν είναι στα γονίδια! Μια χαρά είναι και τα ναυτιλιακά! (Ο νοών νοείτο)...

Δε θα επεκταθώ σε τραγούδια όπως ο Κινέζος (κάνω τον Κινέζο και προσπαθώ να το ξεχάσω), εκείνο το Χαχαχα και Λαλαλα (τραγουδώ το τραγούδι των Στρουμφ, λαλαλαλαλα) και το άλλο με αγγλικούς στίχους (που το μυαλό μου ήδη ξέχασε, σαν επώδυνη εμπειρία). Το τραγούδι του Πυροβολάκη τα είχε ΌΛΑ μέσα, σε ένα πάντρεμα λατέρνας.. το τραγούδι του Καραδήμου ήταν λίγο καλύτερο, αλλά για το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Είναι κι άλλο ένα τραγούδι, που πραγματικά..δε θυμάμαι καθόλου!!! Τουλάχιστον, ας στέλναμε τον Καραδήμο, εκτός κλίματος μεν, αξιοπρεπές δε!

Διάβασα και σχόλια ξένων που παρακολούθησαν τον τελικό της Ελλάδας... αφήστε το καλύτερα!! Επιεικώς κάποιοι/ες λένε ότι περιμένανε περισσότερα από εμάς.. Κι αναρωτιέμαι: αυτό το γλυκό κοριτσάκι, η Αυγουστάκη, που χορεύει ωραία, που έχει καλή φωνή, που είναι όμορφη και φρέσκια, που αν την ντύναμε μόνο με ένα φτηνό σεντόνι πάλι όμορφη θα έβγαινε...γιατί αποκλείστηκε? Λόγω διαρροής???!!! Φίλοι/ες, μας περιμένει μια ακόμη κακή εκπροσώπηση της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.. δε μας έφταναν τα στατιστικά στοιχεία για το έλλειμμα, δε μας έφταναν τα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα που ακούστηκαν παντού, δε μας έφτανε ο τίτλος "Ο παράδεισος των φοροφυγάδων"... τώρα θα ζήσουμε κι αυτό!

Θα μου πείτε.... έχουμε ζήσει και χειρότερα....

ακριβά τα χαμόγελα

είναι κάποιες μέρες που βγαίνεις από το σπίτι

και βλέπεις τη μιζέρια να μεγαλώνει ασφυκτικά,

τους ανθρώπους να σε κοιτάζουν απειλητικά και αγριεμένα,

ακούς ιαχές πολέμου στους γκρίζους διαδρόμους.

Τότε βιάζεσαι να επιστρέψεις στην ασφάλεια του σπιτιού σου.

Εκεί τουλάχιστον βλέπεις μόνο το πρόσωπο σου στον καθρέφτη.

θέλουμε ψωμί και τριαντάφυλλα

θέλουμε ψωμί και τριαντάφυλλα

Σήμερα, ίσως περισσότερο από άλλες φορές , το σύνθημα των γυναικών απεργών

του 1910 για ψωμί και τριαντάφυλλα

ψωμί- ανάγκη επιβίωσης

τριαντάφυλλα- καλύτερες συνθήκες ζωής ,

είναι επίκαιρο και καίριο.

Σε εποχή κρίσης, οι γυναίκες είναι τα πρώτα και τα μεγαλύτερα θύματα.

στην ανεργία, στην εργασιακή εκμετάλλευση.

Γυναίκες που εργάζονται ανασφάλιστες,

που φοβούνται να φανερώσουν ότι περιμένουν παιδί

από το φόβο μήπως απολυθούν.

Γυναίκες θύματα ενδοοικογειακής βίας,

θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο,

ανύπαντρες μητέρες ,

άνεργες ανειδίκευτες,

άνεργες πτυχιούχοι, εργαζόμενες που βλέπουν το μισθό τους να μειώνεται δραματικά .

Σε όλες αυτές, σε όλες εμάς

αφιερώνεται το τραγούδι

που είναι εμπνευσμένο από το ποίημα του

Τζέιμς Οπενχάιμ , και τραγουδήθηκε ως ύμνος στην απεργία των εργατριών.

Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός στην ομορφιά της μέρας

Χιλιάδες σκοτεινές κουζίνες, χιλιάδες μαύρες φάμπρικες

Γεμίζουν ξάφνου με του ήλιου τη λαμπράδα

Γιατί ο κόσμος μας ακούει να τραγουδάμε "ψωμί και τριαντάφυλλα, ψωμί και τριαντάφυλλα".

Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός είναι και για τους άνδρες ο αγώνας μας

Γιατί είναι των γυναικών παιδιά και τους γεννάμε πάλι,

Φτάνει πια ο παιδεμός σ' όλη μας τη ζωή,

Πεινάνε οι ψυχές και όχι το σώμα μόνο "Δώστε μας Ψωμί και Δώστε μας Τριαντάφυλλα"

για ψωμί και τριαντάφυλλα- για ισότητα και δικαιοσύνη

χρόνια μας πολλά φίλες μου

ΕΤΑΚ συνέχεια...

Θυμάστε καλοί/ές μου φίλοι/ες που σας έλεγα για το Ετακ που μου ήρθε, που είχε επιβεβαιώσει ότι αποτελώ ένα πολύ σημαντικό οικοπεδούχο της Θεσσαλονίκης? ( http://aristotlewomen.blogspot.com/2009/09/blog-post_17.html )..

Έκανα όλα τα πρέποντα, πήγα, έκανα διορθωτική εμπρόθεσμα και μου είπαν να μην ανησυχώ και να περιμένω το καινούριο διορθωμένο ΕΤΑΚ.. Περίμενα, περίμενα, δεν ερχόταν. Λέω κι εγώ, άντε Αγνούλα σήκω να πας στην εφορία σου να δεις τι γίνεται!

Πάω παραμονή πρωτοχρονιάς, μην ανησυχείτε μου λένε. Πάω Ιανουάριο, υπαιτιότητα της εφορίας, μου λένε. Πάω Φεβρουάριο, πάλι υπαιτιότητα της εφορίας, μου λένε. Λέω εγώ γελώντας: "Βρε παιδιά, μην έρθει κανένα βαρβάτο και πάω φυλακή?", "Μα δε φταίτε εσείς" μου λένε και γελάμε όλοι μαζί.

Προχθές το πρωί, ξυπνώ και λαμβάνω το ταχυδρομείο μου... Βρίσκω (ανάμεσα σε λογαριασμούς) ένα ειδοποιητήριο από την εφορία ! Χαρά που πήρα, λες και τελείωσα την εργασία μου, ένα πράγμα! Σκέφτομαι: "Αγνούλα, άσε τους άλλους λογαριασμούς και γρήγορα στην εφορία, να ξεμπερδέψεις από αυτό".. Αμ δε!! Διαβάζω ότι έχω ληξιπρόθεσμα χρέη του ύψους 870 ευρώ και σε 15 μέρες το κράτος θα κινηθεί νομικά!! ΑΜΑΝΝΝ!!!

Πάω στην εφορία με τον καλό μου (πήρα κι ενισχύσεις δόξα τω θεώ) και με το που λέω "Γεια σας! Ήρθα για ένα λάθος του ΕΤΑΚ και πήρα ειδοποίηση", μια υπάλληλος με ρωτά "Ποια έκανε τη διορθωτική?". Λέω το επίθετο και μου λέει ¨Εγώ είμαι, ελάτε από δω" αλλά με ύφος "Φτου, σε μένα βρήκες να πέσεις". Αρχίζω περιγράφω τι έγινε με ένα σχετικό άγχος (αυτό ομολογώ, ήταν λάθος μου!!) και συμπληρώνει κι ο καλός μου (άντε! Κι αυτό λάθος μας!!)..

Τρεις υπάλληλοι μαζί μας λένε με άγριο τρόπο να μη μιλάμε μαζί κι ότι είναι απαράδεκτο να ζητάμε τα ρέστα από την εφορία, αντί να τα ζητάμε από τους λογιστές/τριες που έκαναν λάθος! Όταν όμως σας λέω άγριο ύφος...εννοώ άγριο ύφος και φωνή!! Ταράζομαι εγώ, αρχίζει να χτυπά η καρδιά μου δυνατά ενώ ο καλός μου αρχίζει και αυτός να υψώνει φωνή!

Μου είπαν ότι σύμφωνα με την εφορία, χρωστώ αυτά τα λεφτά και πρέπει να πάω να τα πληρώσω και να τα πάρω πίσω κάποτε (εντωμεταξύ, περιμένω ακόμη εκκαθαριστικό του 2008, με επιστροφή φόρου...). Λέω "Κοπέλες, λυπάμαι, είμαι άνεργη 2 χρόνια, δεν έχω 870 ευρώ! Άλλωστε, δεν τα χρωστώ, σας έφερα τρις το συμβόλαιο του διαμερίσματος και δήλωνα τα τετραγωνικά του μέτρα" (53 τ.μ. Να 'χα και καμιά έπαυλη, να πω άντε!!)..και συμπληρώνω: "μα δε με θυμάστε? Προχθές δεν ήρθα και μου είπατε υπαιτιότητα της εφορίας και γελούσατε με το αστείο "μη με στείλετε φυλακή"? Πετάγεται η υπάλληλος που μου είχε πει αυτά και λέει: "Εγώ δε σας είπα ποια υπηρεσία φταίει, και ποιο τμήμα.." Μωρέ, τι με νοιάζει εμένα ποιο τμήμα φταίει? Ο Υπουργός Οικονομικών είμαι? Η υπεύθυνη υπάλληλος επιμένει (με επιεικώς έντονο τρόπο, μην πω αγριοφωνή) ότι δεν πήγα συμβόλαιο, όταν το δήλωσα το 2005 (λάθος, γιατί η λογίστρια εντέλει το είχε καταθέσει) κι ότι οι λογιστές φταίνε για όλα και εμείς οι πολίτες που δεν ελέγχουμε και πάμε ζητάμε τα ρέστα και δεν πληρώνουμε τα χρέη μας (τα 870 ευρώ για το σπίτι των 53 τ.μ.) Δηλαδή,εμ! πληρώνουμε τους λογιστές, εμ! πληρώνουμε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, εμ! πάμε στην εφορία με φόβο λες και είναι εκτελεστικό απόσπασμα, φταίμε κι από πάνω!!Ντροπή μας!!

Ρωτώ αν υπάρχει κάποιος ανώτερος να απευθυνθώ και με θράσος μου λέει η μια : "Γιατί? Για να σου σβήσει το χρέος??Πάρ'το απόφαση, οφείλεις να το πληρώσεις και αυτό είναι", όπου εκεί έχει γίνει Τούρκος και ο δικός μου και τον παίρνω άρον-άρον (μην ξεμείνω κι από άντρα στα καλά καθούμενα!!).

Πάμε πάνω στο δικαστικό, όπου έχουμε μια καλύτερη αντιμετώπιση (ευτυχώς) και μου λέει ένας υπάλληλος ότι αν το ΕΤΑΚ μου είναι μηδενικό, ας περιμένω τον έλεγχο! Κι αν έρθουν κι άλλα ειδοποιητήρια, ας κάνω υπομονή.. Και το πολύ-πολύ, ακόμη και δικαστήριο να γίνει, δεν υπάρχει θέμα γιατί έχω τα χαρτιά που αποδεικνύουν ότι είμαι εντάξει!! ΝΤΑΝ -ΝΤΑΝ!! ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ?? Εγώ σε δικαστήριο έχω πάει μόνο ως μάρτυρας υπεράσπισης, και πάλι έτρεμα..

Τέλος πάντων, για καλό και για κακό, πλήρωσα 50 ευρώ (πάνε αυτά!!), να μην πούνε ότι δε συμμερίζομαι τα ζόρια του κράτους!Και περιμένω... Κάτι μου λέει ότι θα έχουμε και συνέχεια..κι όχι τίποτα άλλο!! Δεν καπνίζω κιόλας, να σας πω τη μάρκα!!Μπας και με στείλουν πουθενά κοντά σας, κι έρχεστε να με βλέπετε πού και πού...

άνοιξη θα πει

άνοιξη θα πει

αναγέννηση,

ελπίδα,

φως

Άνοιξη θα πει

ο ήλιος στο μπαλκόνι,

τα παιδιά στα πάρκα,

τα χειμωνιάτικα στις ντουλάπες,

τα χαμόγελα στις τσέπες.

Άνοιξη θα πει

μυρωδιές ,

περίπατοι ,

πουλάκια,

πεταλούδες,

λουλουδάκια.

Άνοιξη θα πει

χρώματα ,

μουσική,

ταξίδι, έρωτας. υ.γ.

οι φωτογραφίες είναι από το ταξίδι μου στην Ολλανδία πέρσι.

alison moyet : η αγαπημένη

αφορμή της ανάρτησης , η συναυλία της Alison Moyet στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Φίλων της Μουσικής), το Σάββατο στις 20 Μαρτίου, με μια παράσταση που έχει τον τίτλο

Alison Moyet «The Best Of – 25 years revisited».

Όσοι και όσες μπορέσουν να δουν την καταπληκτική και αγαπημένη Alison, νομίζω ότι θα είναι τυχεροί.

Η Alison Moyet με τη φετινή της περιοδεία, σηματοδοτεί μια απίστευτη καριέρα τριών δεκαετιών. Μια καριέρα σημαντικής μουσικού και μεγάλης ερμηνεύτριας, που ξεκίνησε όταν η ίδια μαζί με το Vince Clarke ίδρυσαν τους περίφημους Yazoo, ένα από τα πιο αγαπημένα συγκροτήματα στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και συνεχίστηκε, αμέσως μετά, με τις solo πλέον εμφανίσεις και ηχογραφήσεις, αναδεικνύοντας την Alison σε ίνδαλμα της παγκόσμιας ποπ σκηνής.

Μια super star λοιπόν, που αποφάσισε στη δεκαετία του 1990 να δώσει μια ολική ποιοτική στροφή στην πορεία της, καταθέτοντας μέχρι σήμερα ένα διόλου ευκαταφρόνητο μουσικό έργο, σαν συνθέτης και σαν τραγουδίστρια, συνεργαζόμενη κατά καιρούς με κορυφαίες προσωπικότητες στο χώρο της τζαζ, του ροκ και των μπλουζ.

Σήμερα, γιορτάζοντας τα εικοσιπέντε χρόνια δημιουργικής παρουσίας, η Alison Moyet πιο λαμπερή και πιο ώριμη από ποτέ, κυκλοφόρησε ένα καταπληκτικό άλμπουμ με 31 διαχρονικά τραγούδια της. Είκοσι κλασικές της ηχογραφήσεις παρέα με έντεκα ολόφρεσκες ερμηνείες, των πιο αγαπημένων τραγουδιών της, με την τωρινή της μπάντα.

Όλα μαζί, αποτελούν το πρόγραμμα των συναυλιών της διεθνούς περιοδείας της, όπως ακριβώς θα το παρουσιάσει και στην Αθήνα, στην Αίθουσα Φίλων του Μεγάρου Μουσικής, το Σάββατο 20 Μαρτίου 2010.

Μια πιστή αντανάκλαση της υπέροχης μουσικής της, μια περίτρανη απόδειξη των ποικίλων ταλέντων της. Ανεπαίσθητα μπλουζ, πομπώδη σόουλ, σοφιστικέ τζαζ και βέβαια οι μεγάλες επιτυχίες της ποπ και ροκ εποχής της. Όλα αυτά που της όρισαν ένα απίστευτα διευρυμένο φωνητικό φάσμα, δίνοντάς της τη δυνατότητα, να αναδείξει το στιλπνό και συνάμα ζωηρό ερμηνευτικό της ύφος.

Θρυλικά ακούσματα όπως τα All Cried Out, Love Resurrection, Invisible και This Is Love, Only You, Hoodoo, Love Letters. Ερμηνευμένα από μια υπέροχη και εκφραστικότατη φωνή, ένα ισχυρό και ταυτόχρονα ευαίσθητο όργανο που καταξίωσε μια μεγάλη σταρ, που ταυτόχρονα λαχταρούσε να δοκιμάσει σ’ έναν κόσμο αξιών, πέρα απ’ αυτόν της ποπ. Αποκαλυπτική γι’ αυτήν την ιδιαίτερη πορεία της, είναι η προσωπική τοποθέτηση της Alison Moyet:

«Για μια στιγμή, στα μέσα της δεκαετίας του ’80, ήταν διασκεδαστικό να είσαι μια σκύλα ποπ σταρ! Αυτό όμως άλλαξε και έπαψε πια να είναι αρκετό! Τώρα είμαι σε θέση να θέσω την παλιότερη δουλειά μου σ’ ένα πλαίσιο και να βρίσκω ευχαρίστηση σ’ αυτή τη διαδικασία. Έχει σημασία να συνδεθείς με το κοινό σου , γιατί αυτά τα τραγούδια θα ζήσουν περισσότερο από σένα. Βέβαια μια τέτοια αναδρομή είναι περίεργη. Σκέφτεσαι ότι δεν συμφέρει πάντα, να επανεξετάζεις το παρελθόν. Αν όμως δεν σταματήσεις να θυμάσαι, τι δεν σου άρεσε στον εαυτό σου σε κάποια στάδια της πορείας σου, η αλαζονεία σου για παράδειγμα, τότε η μνήμη αναπαράγεται σ’ ένα συνεχή κύκλο μάθησης στο παρόν. Σαφώς αναγνωρίζω τον εαυτό μου περισσότερο στα τωρινά μου τραγούδια. Κοιτάζοντάς τον όμως στη νιότη του, αναγνωρίζω τις μάχες που έπρεπε να δώσω, παραμένω περήφανη για όσα πέτυχα και κυρίως για τα μαθήματα που πήρα».

Σήμερα θεωρείται πλέον μια «κλασική φωνή» και μια προσωπικότητα κύρους.Αιτία ίσως, ότι η ποιοτική στροφή της την τελευταία δεκαετία, συνοδεύτηκε από σκληρούς αγώνες απέναντι στις δισκογραφικές εταιρίες, όταν η ίδια αρνήθηκε να αναπαράγει για χάρη τους το ποπ, φιλικό και αρεστό προφίλ που επέμεναν να της επιβάλουν.

πηγή και περισσότερα στοιχεία για τη συναυλία στο

http://www.poprocknews.gr/2,1090,0,0.aspx

απολαύστε το πολύ αγαπημένο μου the windmills of your mind

και το κλασσικό, υπέροχο All cried out με αναμνήσεις από τη δεκαετία του 80 ...

πάντα λάτρευα τους στίχους αυτούς

You took your time to come back this

time The grass has grown under your feet In your absence I changed my mind And someone else is sitting in your seat

να με παίρνανε τα σύννεφα

να με παίρνανε τα σύννεφα

οι άνεμοι, τα κύματα

να με παν σε ένα έρημο νησί.

επιθυμία μου, και πολλών επίσης φαντάζομαι, που γίνεται όλο και πιο έντονη, όποτε σκουραίνουν τα πράγματα.

-να φύγω , να πετάξω , να γίνω ένα με τα σύννεφα .

να πάω σ' άλλη γη, σ' άλλα μέρη-

και να , που ακόμα και τα πιο άπιαστα όνειρα

που φαντάζουν ουτοπίες μπορούν γίνουν αληθινά .

βρήκα τη λύση φίλοι και φίλες !!!

δηλαδή τη βρήκαν στη Νέα Ζηλανδία, αλλά είναι μια κάποια λύση.

δείτε και μόνοι σας :

το jet αυτό, δε χρειάζεται άδεια πιλότου και μπορεί ο καθένας να το οδηγήσει.

Ορίστε που γίνονται πραγματικότητα μερικά όνειρα.

και πραγματικά είναι από τις πιο αισιόδοξες ειδήσεις

που διάβασα τελευταία.

μου δίνει φτερά ...

ραντεβού στο τρίτο σύννεφο δεξιά

περισσότερες λεπτομέρειες

στην telegraph

ήττα ; όχι για μένα αγάπη μου

κάποιοι επιμένουν ότι μπορούν.

και προσπαθούν κάθε στιγμή

με κάθε ευκαιρία να το αποδείξουν.

είναι απλά ανδρικός εγωισμός ; είναι μήπως ανδρικός εγωισμός σε συνδυασμό με ανδρική τσιγγουνιά - βλέπε καρμοίρης ; για να πάρουμε τα πράγματα ένα ένα .... περίπτωση α' τύπος κουβαλητής ή αλλιώς

'βασίλισσα σ' έχω κούκλα μου , κόρωνα στο κεφάλι μου'

θα σ΄άφηνα ποτέ να κουβαλήσεις τα ψώνια από το super market ?

περίπτωση β' ο χτίστης

ή αλλιώς 'μη βροντοχτυπάς τις χάντρες, η δουλειά κάνει τους άντρες

το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί'

όταν δεν έχουμε τούβλα βάζουμε lego όταν δεν έχουμε ούτε τούβλα , ούτε lego δανειζόμαστε έναν τσιμεντόλιθο από το γείτονα .

περίπτωση γ'

ο ψήστης

ή αλλιώς 'μη μαγειρέψεις σήμερα αγάπη μου ' ή αλλιώς

'σιγά μη δίνουμε λεφτά σε ταβέρνες'

***ο τύπος αυτός συνήθως συνδυάζεται με τον τύπο α' του κουβαλητή περίπτωση δ'

ο μηχανικός

ή αλλιώς 'σιγά μη φωνάξω την οδική βοήθεια'

περίπτωση ε' ο εφευρετικός

ή αλλιώς ΄πιάνουν τα χέρια μου ' ή αλλιώς bob ο μάστορας και στα υδραυλικά

ή αλλιώς

' πως το σκέφτηκα ο άτιμος !' υ. γ. ο τύπος αυτός λόγω της υπερβολικής του αυτοπεποίθησης μπορεί ενίοτε να γίνει και επικίνδυνος .

• σχόλιο καλοπροαίρετο :

αναγνωρίζουμε τη φιλοτιμη προσπάθεια σας boys

• σχόλιο σκέτο

αν δε μπορείτε μη το κάνετε ....

ένα σφάλμα έκανα

όλοι κάνουμε σφάλματα. ουδείς άσφαλτος που λέει και η γνωστή αοιδός.

κάποια λάθη όμως μπορεί να είναι καθοριστικά, βασανιστικά, μοιραία .

δείτε και θα καταλάβετε :

ποιος σχεδίασε αυτό το ΑΤΜ στο Ιράν ;

ανεβαίνεις τη σκάλα και αν δε σκύψεις .... το τρένο θα σφυρίξει ... έχε το νου σου πριν βγεις στο μπαλκόνι ή αλλιώς : θα πηδηχτώ απ' το παράθυρο και εδώ η άλλη εκδοχή : θα πηδηχτώ απ' την πόρτα εξοικονόμηση χρόνου ; την επόμενη φορά που θα σας πει : η κολόνα βρέθηκε μπροστά μου αγάπη μου , μη βιαστείτε να την αμφισβητήσετε !!

Μελέτη σκληρή!!

Ναι φίλοι/ες!!

Καθαρή Δευτέρα και μελετώ!! Σληρά, όπως θα δείτε!!!

My Kingdom for the Princess

Η επιστήμη φίλοι/ες μου, θέλει θυσίες!!

(Και μην τολμήσει ένας φίλος που μελετά να πει πάλι ότι τον κατέστρεψα! Να θυμάται ότι αυτός κάνει βόλτες σε blogs που τον βάζουν σε πειρασμούς!!)

'εξεμασκαρευθήκαμεν'

γενικά δε τα πάω καλά με τις γιορτές.

σας το έχω ξαναπεί αυτό.

μου μοιάζει λίγο θεατρικό, στημένο και άκρως υποκριτικό .

'Αντε να έρθουν τα Χριστούγεννα, να στολίσουμε δεντράκια, φωτάκια, ελαφάκια.

Άντε μετά η Αποκριά, να κρεμάσουμε κουδούνια.

και το Πάσχα να φάμε κατσίκια και κόκκινα αυγά.Και όλοι μαζί χαιρόμαστε... και αγαπιόμαστε .

Κάτι σαν αλλεργία μάλλον με πιάνει με αυτές τις καθιερωμένες γιορτές, που εγώ τα λέω πανηγυράκια. Καμιά φορά τους ζηλεύω όλους αυτούς που στολίζουν τα σπίτια και τους ευατούς τους επίσης με τόσο ενθουσιασμό . Και απορώ και αναρωτιέμαι "μωρέ μπράβο, που τη βρίσκουν την όρεξη; ' βέβαια αυτοί καλά κάνουν, δεν κατηγορώ τους ανθρώπους που γιορτάζουν και χαίρονται..

κάπως έτσι είμαι και τη φετινή αποκριά, (σιγά που δε θα ήμουνα) , και φέτος με όλα αυτά που συμβαίνουν ακόμα περισσότερο.

Βρήκα λοιπόν ένα κείμενο που με εκφράζει απόλυτα και γράφτηκε πολλά πολλά χρόνια πριν. Είναι γραμμένο για την αποκριά του 1898, μια χρονιά μετά τον ατυχή πόλεμο του 1897.

Ποιός είχε όρεξη τότε για αποκριές ; Διαβάστε λοιπόν τί έγραφε η Καλλιρρόη Παρρέν το 1898 για τις αποκριές :

" Τι ελαφρότερον των απόκρεω, της συνήθειας αυτής να κρύπτωμεν την ατομικότητά μας όπισθεν ενός τεμαχίου χρωματισμένου μεταξωτού. Και αν βλέπωμεν σοβαρούς ανθρώπους να καρφώνουν δυο κέρατα επάνω στο μέτωπό των και να κρεμούν κουδούνια, δια να έχουν την ευχαρίστησιν να περάσουν δια μιαν στιγμήν ως δαίμονες"

"Φέτος ημείς εδώ μασκαράδες δεν είχαμεν. Κάποιος μάλιστα έξυπνος φίλος μου έλεγεν, ότι εξεμασκαρευθήκαμεν τόσον πολύ με τον τελευταίον αυτόν πόλεμον και με τας δίκας και τας καταγγελίας και τας αποκαλύψεις, αι οποίαι τον επηκολούθησαν. ώστε να μην είναι δυνατόν να κάμωμεν εις το μέλλον χρήσιν της προσωπίδος, παρά δια να κρύπτωμεν όπισθεν αυτής τα χάλια μας." "Εφημερίς των Κυριών, 15 Φεβρουαρίου 1898"

Έτσι μου μοιάζει και μένα φέτος .... εξεμασκαρευθήκαμεν τόσο πολύ και κρύβουμε πίσω από τα προσωπεία τα χάλια μας .

υ.γ. Τώρα αυτή η ταύτιση με την Καλλιρρόη, λίγο αρχίζει και με τρομάζει (οι φίλες μου ξέρουν τί εννοώ) αλλά τί να κάνω ...

Σαν σήμερα, η Ελλάδα άνοιξε πανιά!

Σαν σήμερα, άλλαξε μια και καλή η Ελλάδα!

Σαν σήμερα, η ελληνική νοοτροπία άνοιξε ορίζοντες και έμαθε να βλέπει σφαιρικά!

Σαν σήμερα, κατάλαβε η Ελλάδα ότι ανήκει σε ένα παγκόσμιο χωριό!

Σαν σήμερα, ο/η Έλληνας/ίδα έμαθε τις πραγματικές ανάγκες στη ζωή, και άρχισε να δουλεύει σκληρά για να τις καλύψει!

Σαν σήμερα, ήρθε ο «πολιτισμός» στη χώρα!

Ναι, φίλοι/ες μου!!

Σαν σήμερα, το 1964, το Γενικό Χημείο του Κράτους έδωσε το πράσινο φως για την κυκλοφορία της Coca Cola στη χώρα μας!!

(http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/9298 )

Παρ όλη την ελληνική αντίσταση στο σύμβολο της απόλυτης απόλαυσης (που επέβαλε εντέχνως ο καπιταλισμός),

παρ όλη την καθυστέρηση 5 χρόνων να κυκλοφορήσει η Coca Cola στην ελληνική αγορά (http://www.sansimera.gr/articles/121)

ο/η Έλληνας/ίδα κατάλαβε, έμαθε και άρχισε να καταναλώνει.. όχι μόνο Coca Cola..και κάπου εκεί (όχι εξαιτίας της Coca cola βέβαια) ξεκινά η συναρπαστική ιστορία της Ελληνικής Οικονομίας...και του ελληνικού νοικοκυριού!

΄

Η Coca cola πάντως, ως εταιρεία, ζημιωμένη από την Ελληνική αγορά δε βγήκε. ( http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1774369).

Δεν μπορούμε όμως να πούμε το ίδιο με σιγουριά και για την υγεία του/της Έλληνα/ίδας... ( http://en.wikipedia.org/wiki/Criticism_of_Coca-Cola )

βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι

οι καιροί είναι δύσκολοι. και όταν οι καιροί είναι δύσκολοι πολλά μπορούν να συμβούν.

πολλά τραγικά, επικίνδυνα, ακόμα και αστεία μέσα στην τραγικότητά τους.

σήμερα , γνωρίζοντας ότι όλοι μας βιώνουμε δυσκολίες, υιοθετώντας την άποψη

'υπάρχουν και χειρότερα' , σας μεταφέρω μια είδηση που μπορεί να σας φανεί αστεία, τραγική, ασυνήθιστη, πάντως ενδεικτική των χαλεπών καιρών που ζούμε.

Ενας γιαπωπέζος, ο οποίος επί μήνες έβλεπε να εξαφανίζονται μυστηριωδώς τρόφιμα από το ψυγείο του, ανακάλυψε πως μια 58χρονη γυναίκα είχε εγκατασταθεί σε ένα ντουλάπι του σπιτιού του στην πόλη Φουκουόντα.

Ο 57χρονος εργένης αποφάσισε να εγκαταστήσει κάμερες ασφαλείας σπίτι του για να ανακαλύψει τι ακριβώς συνέβαινε στην κουζίνα του.

Και προς μεγάλη του έκπληξη είδε στην οθόνη του κινητού του μια άγνωστη γυναίκα να κυκλοφορεί ανενόχλητη στα δωμάτια.

Η αστυνομία έσπευσε στο σπίτι και βρήκε τη γυναίκα κρυμμένη στο πάνω μέρος του ντουλαπιού, στο οποίο είχε μεταφέρει ένα στρώμα και πολλά μπουκάλια νερό.

Η ίδια εξήγησε πως ήταν άστεγη και έμενε στο σπίτι αυτό περίπου ένα χρόνο.

Παραδέχτηκε επίσης πως είχε περάσει και από τα ντουλάπια γειτονικών σπιτιών.

πηγή Ask4.gr

συμπεράσματα - σκέψεις

• είστε σίγουροι ότι μένετε στο σπίτι με την οικογένειά σας και μόνο με αυτή;

• πότε ψάξατε για τελευταία φορά τα ντουλάπια σας ;

• κάντε κανένα ξεσκονισματάκι στα ψηλά ράφια για καλού κακού.

• ποιός έφαγε τη σοκολάτα μου από το ψυγείο ; αφού τους ρώτησα όλους και κανείς δε βρέθηκε να ομολογήσει.

• μήπως υπάρχει 'τρίτο πρόσωπο' στην υπόθεση - παίζει πολύ ο όρος τελευταία.

• ας αρχίσουμε να παίζουμε στα ραδιόφωνά μας το παλιό κλασσικό τραγούδι 'βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι' - έτσι για παν ενδεχόμενο .

• μήπως τώρα με τα νέα φορολογικά μέτρα ένας ακόμα είναι καλύτερα και συμφέρει;

• μήπως οι γιαπωνέζοι ξέρουν κάτι παραπάνω ;

να είστε καλά όλοι και όλες και καλού κακού , μετρηθείτε !!!

honour killings

η είδηση αφορά στη γειτονική Τουρκία . είναι όμως δυστυχώς φαινόμενο που ανθεί και είναι σε έξαρση σε πολλά μέρη του κόσμου. Η 16 χρονη ΜΜ βρέθηκε θαμένη , και απ' ότι έδειξαν οι έρευνες , ήταν ζωντανή όταν την κουκούλωναν με χώμα οι δικοί της, στην αυλή του σπιτιού της.

ο λόγος ; έκανε παρέα με αγόρια και αυτό δεν άρεσε καθολου στην οικογένειά της

και ιδιαίτερα στον πατέρα της.

τη θανάτωσαν μετά από ένα οικογενειακό συμβούλιο .

Ο πατέρας και ο παππούς της έχουν συληφθεί αλλά είναι αμφίβολο αν τελικά θα τιμωρηθούν. Η μητέρα αφέθηκε ελεύθερη . Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι πάνω από 200 τέτοιες δολοφονίες γίνοται το χρόνο στην Τουρκία, αριθμός που αντιστοιχεί στις μισές συνολικά δολοφονίες . Βέβαια σε πολλά μέρη του κόσμου συναντάμε honour killings - δολοφονίες γυναικών κυρίως δηλαδή , για ζητήματα τιμής. Πολλές από αυτές δε γίνονται ποτέ γνωστές , ή απλά οι κοπέλες θεωρούνται αγνοούμενες . Η βία κατά των γυναικών μπορεί να έχει διάφορα πρόσωπα . Στην Ινδία για παράδειγμα , 5000 νύφες πεθαίνουν το χρόνο γιατί οι προίκες τους θεωρούνται ανεπαρκείς. Σε κοινωνίες κλειστές και πατριαρχικές όπως αυτές του Ισλάμ, το ξέπλυμα της τιμής με αίμα θεωρείται φυσιολογικό και γίνεται αποδεκτό από τους άλλους χωρίς να φτάνει ποτέ στα διακστήρια.

Αιτίες που οδηγούν σε αυτές τις δολοφονίες ; ένας κανονισμένος από την οικογένεια γάμος που οι κοπέλες αρνούνται , ένα διαζύγιο που επιχειρούν να πάρουν και θα είναι ντροπή για την οικογένεια, παρέα με αγόρια, απιστία, ομοφυλοφυλία, τρόπος συμπεριφοράς και ντύσιμο. Το πιο λυπηρό απ' όλα είναι ότι οι γυναίκες της οικογένειας , αδερφές, μητέρες , θείες, αποδέχονται την κατάσταση, την επιδοκιμάζουν ή στην καλύτερη περίπτωση απλά την ξεχνούν. Πολλές έρευνες και καμπάνιες σχετικά με το θέμα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στις Σκανδιναβικές χώρες και ιδιαίτερα στη Σουηδία και Φινλανδία όπου υπήρχαν πολλά κρούσματα σε μετανάστες που ζουν εκεί.

Θα επανέρθω στο θέμα σύντομα .

Η βία κατά των γυναικών, η ενδοοικογενειακή βία, σίγουρα είναι θέματα που αφορούν όλους και όλες .

Περισσότερα στοιχεία μπορείτε να βρείτε : http://www.stophonourkillings.com/?q=node http://www.minheder.nu/ Amnesty International 1999, Pakistan honour killings of girls and women, http://web.amnesty.org/library/Index/engASA330181999

Kurdish Women Action Against Honour Killing, http://www.kwahk.org Mayell, H 2002, 'Thousands of women killed for family 'honor'', National Geographic, 12 February, http://news.nationalgeographic.com/news/2002/02/02...