Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

Κλείσιμο κύκλων??

Στην προηγούμενη ανάρτηση, είχα μεταφέρει τα σοφά και όμορφα λόγια του Coelho για το κλείσιμο κύκλων. Λόγια που με είχαν πετύχει σε μέρες «κλεισίματος κύκλων», κύκλων που με αφήσανε με ερωτηματικά και δυσπιστία. Για σχέσεις, ανθρώπους και εαυτό.

Τα λόγια ξεχάστηκαν και οι μέρες κλεισίματος κύκλων συνεχίστηκαν.. κάνοντας το κλείσιμο κύκλων μια ασαφή και τελείως αδόκιμη έννοια.

Κλείσιμο? Τι σημαίνει κλείσιμο? Ποιες οι διαφορές του με το τέλος? Είναι το τέλος, εντέλει, κλείσιμο? Όταν τελειώνει κάτι (σχέση, εργασία, φιλία) αυτόματα κλείνει? Αρκεί να μετακομίσεις, να πετάξεις τις αναμνήσεις, να πεις χωρίζω, να αλλάξεις το νόημα, να γεμίσεις τη ζωή σου με νέες εμπειρίες για να πειστείς ότι «Έκλεισες τον κύκλο»; Κι αν κάνεις όλα αυτά και πείσεις τον εαυτό σου ότι πράγματι έκλεισες τον κύκλο και ξάφνου νιώθεις ότι ο κύκλος δεν έκλεισε , απλά τελείωσε… η παλιά του μορφή, το νόημα, η σημασία.. Κι ότι το τέλος σήμαινε για σένα μια αρχή που κανείς/μία δεν αισθάνεται…ή ακόμη χειρότερα, αισθάνεται αλλά κινείται γύρω-γύρω σα τη σβούρα? Τότε τι κάνεις? Παριστάνεις ότι συμφωνείς ότι το τέλος έκλεισε το κύκλο και ανακαλύπτεις το πόσο πιεστικός/ή, φορτικός/ή ή δύσπιστος/η μπορείς κι εσύ –και οι άλλοι/ες- να γίνετε? (Bingo!! Σου εγγυώμαι, η ανακάλυψη αυτή είναι σούπερ!!).

Κύκλος? Γιατί κύκλος? Ποιος/α απέδειξε ότι η ζωή είναι κύκλος? Γιατί να θεωρούμε ότι η ζωή είναι αυτοτελείς, κλειστοί κύκλοι? Επειδή η γη είναι στρόγγυλη? Επειδή ο ήλιος είναι στρόγγυλος? Ή επειδή… θα βόλευε να φανταζόμαστε ότι η ζωή ..ρόδα είναι και γυρίζει?

Κι αν υποθέσουμε ότι, εντέλει, η ζωή και τα γεγονότα δεν είναι κύκλοι αλλά μια γραμμική πορεία, χωρίς σαφή αρχικά και τελικά σημεία? Μια γραμμή που εκτείνεται στο μέλλον, ως συνέχεια και επέκταση του παρελθόντος? Μια γραμμή που δεν είναι κύκλοι που κλείνουν, κουτάκια που τακτοποιούν, ρόμβοι που έχουν κορυφή? Κι αν η ζωή, ο χρόνος, η μοίρα είναι απλά μια γραμμή που κάθε σημείο της ορίζεται από το προηγούμενο και το επόμενο, γιατί, αλλιώς, θα ήταν απλά ένα σημείο?

Τότε η ιδέα του κλεισίματος κύκλων ακούγεται σαν τον τετραγωνισμό τους… εξίσου μπούρδα με την ιδέα της γης που αν γυρίσει ανάποδα, θα βρεθούμε όλοι πεσμένοι στο υπερπέραν!

Νομίζω, φίλοι/ες, ότι ο Coelho είναι εκπληκτικός ρήτορας. Αλλά, με το συμπάθιο, δε θέλω να κλείσω κύκλους! Δε θέλω να πετάξω αναμνήσεις! Δε θέλω να παριστάνω ότι ο κύκλος έκλεισε, την ίδια ώρα που αισθάνομαι ότι η ζωή μου τρέχει σε εθνική οδό με ασφαλή ταχύτητα… και κυρίως, δε θέλω να πιέζω τους/τις γύρω μου και τον εαυτό μου να πιστέψουμε ότι αυτά που τελείωσαν, αυτόματα, έκλεισαν! Γιατί μου αρέσει να προχωρώ ευθεία!

8 σχόλια:

Mosaicista Appassionata είπε...

βαθιές σκέψεις, έξοχος τρόπος γραψίματος, τι να πω, καταπληκτικά και άκρως ενδιαφέροντα αυτά που λες, πας μάλλον για ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΒΙΒΛΙΟ.
Νομίζω πως πρέπει ..όμως κύκλος ή όχι κύκλος, έστω ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΖΩΗΣ πρέπει να κλείνουν αν θέλουμε να προχωρήσουμε αλλιώς ..σε περίπτωση που θέλουμε να παραμείνουμε στην ΙΔΙΑ ΣΕΛΙΔΑ τότε δεν μιλάμε πια για κεφάλαιο αλλά για βιβλιο, ζούμε το ίδιο στο ίδιο το βιβλιο και είμαστε μια χαρά έτσι. όταν κάτι μας ενοχλεί τότε ψάχνουμε να βάλουμε τέλος και έτσι γεννιούνται τα κεφάλαια..τι λέω καλέ ..?καλό βράδυ

VAD είπε...

Ασε τον Κοέλιο να λέει,
κοιτάμε μπροστά,
τραβα μπρος και μη σε μέλει:)
Αλήθεια,δεν τον πάω,υπερτιμημένος,
υποτιθεται οτι μαχεται το συστημα, αλλά αξιοποίησε το σταρ συστεμ για την προβολή του...

Αγνή είπε...

Mosaicista Appassionata,
καλώς ήρθες! Έχεις δίκιο, καλά είναι να προχωράμε να τελειώνουμε κεφάλαια. Αλλά μπορείς να καταλάβεις το νόημα του βιβλίου αν το ένα κεφάλαιο δεν είναι συνέχεια του άλλου??!!Γίνεται να βγει ένα νόημα από αυτοτελή και ασύνδετα κεφάλαια?

Είδα το μπλογκ σου! Συγχαρητήρια!!!!! Φαίνεται να είσαι παθιασμένη με τη βυζαντινή τέχνη. Η κολλητή μου είναι συντηρήτρια βυζαντινών εκκλησιών και το μπλογκ σου την εντυπωσίασε!!!

Αγνή είπε...

Vad,
να πω την αμαρτία μου και εγώ την ίδια γνώμη με σένα έχω.. Βέβαια, έχω διαβάσει σχεδόν όλα του τα βιβλία. Μου αρέσει να τον διαβάζω αλλά είναι και λίγο ...υπεραπλουστευμένη ψυχολογία.

Ο Αλχημιστής, ωστόσο, υπήρξε σύμβολο της λογοτεχνίας για μια γενιά!

Verónica Marsá είπε...

Οι κύκλοι μου δεν κλείνουν ποτέ, όπως μπορώ να θυμηθώ, φίλη μου.

Φιλιά και αγκαλιές.

Verónica Marsá είπε...

Θέλεις να συμμετάσχεις στην Λογοτεχνική Πέμπτη που οργάνωσα στο blog Big Mama; Ελπίζω να σου αρέσει η ιδέα.

Besitos!

Αγνή είπε...

Βερονικούλα,

τώρα είδα το σχόλιο σου! Θα παρακολουθήσω τη λογοτεχνική σου Πέμπτη!!! Σε ευχαριστώ για την ενημέρωση!

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Για τον Κοέλιο , θα βρεις την άποψή μου εδώ: http://theofilou.blogspot.com/2011/07/blog-post_31.html

Για τα όσα λές για τους κύκλους και την ευθεία σου , όχι μόνο προσυπογράφω, αλλά αισθάνομαι ότι ότι εμπλουτίζω τον ορίζοντά μου με όσα λες!

Αναγνώστες

Συνεργάτες