μου μοιάζει λίγο θεατρικό, στημένο και άκρως υποκριτικό .
'Αντε να έρθουν τα Χριστούγεννα, να στολίσουμε δεντράκια, φωτάκια, ελαφάκια.
Άντε μετά η Αποκριά, να κρεμάσουμε κουδούνια.
και το Πάσχα να φάμε κατσίκια και κόκκινα αυγά.Και όλοι μαζί χαιρόμαστε... και αγαπιόμαστε .
Κάτι σαν αλλεργία μάλλον με πιάνει με αυτές τις καθιερωμένες γιορτές, που εγώ τα λέω πανηγυράκια.
Καμιά φορά τους ζηλεύω όλους αυτούς που στολίζουν τα σπίτια και τους ευατούς τους επίσης με τόσο ενθουσιασμό . Και απορώ και αναρωτιέμαι "μωρέ μπράβο, που τη βρίσκουν την όρεξη; ' βέβαια αυτοί καλά κάνουν, δεν κατηγορώ τους ανθρώπους που γιορτάζουν και χαίρονται..
κάπως έτσι είμαι και τη φετινή αποκριά, (σιγά που δε θα ήμουνα) , και φέτος με όλα αυτά που συμβαίνουν ακόμα περισσότερο.
Βρήκα λοιπόν ένα κείμενο που με εκφράζει απόλυτα και γράφτηκε πολλά πολλά χρόνια πριν. Είναι γραμμένο για την αποκριά του 1898, μια χρονιά μετά τον ατυχή πόλεμο του 1897.
Ποιός είχε όρεξη τότε για αποκριές ; Διαβάστε λοιπόν τί έγραφε η Καλλιρρόη Παρρέν το 1898 για τις αποκριές :
" Τι ελαφρότερον των απόκρεω, της συνήθειας αυτής να κρύπτωμεν την ατομικότητά μας όπισθεν ενός τεμαχίου χρωματισμένου μεταξωτού. Και αν βλέπωμεν σοβαρούς ανθρώπους να καρφώνουν δυο κέρατα επάνω στο μέτωπό των και να κρεμούν κουδούνια, δια να έχουν την ευχαρίστησιν να περάσουν δια μιαν στιγμήν ως δαίμονες"
"Φέτος ημείς εδώ μασκαράδες δεν είχαμεν. Κάποιος μάλιστα έξυπνος φίλος μου έλεγεν, ότι εξεμασκαρευθήκαμεν τόσον πολύ με τον τελευταίον αυτόν πόλεμον και με τας δίκας και τας καταγγελίας και τας αποκαλύψεις, αι οποίαι τον επηκολούθησαν. ώστε να μην είναι δυνατόν να κάμωμεν εις το μέλλον χρήσιν της προσωπίδος, παρά δια να κρύπτωμεν όπισθεν αυτής τα χάλια μας."
"Εφημερίς των Κυριών, 15 Φεβρουαρίου 1898"
Έτσι μου μοιάζει και μένα φέτος .... εξεμασκαρευθήκαμεν τόσο πολύ και κρύβουμε πίσω από τα προσωπεία τα χάλια μας .
υ.γ. Τώρα αυτή η ταύτιση με την Καλλιρρόη, λίγο αρχίζει και με τρομάζει (οι φίλες μου ξέρουν τί εννοώ) αλλά τί να κάνω ...
Παρ όλη την ελληνική αντίσταση στο σύμβολο της απόλυτης απόλαυσης (που επέβαλε εντέχνως ο καπιταλισμός), παρ όλη την καθυστέρηση 5 χρόνων να κυκλοφορήσει η CocaColaστην ελληνική αγορά (http://www.sansimera.gr/articles/121)
ο/η Έλληνας/ίδα κατάλαβε, έμαθε και άρχισε να καταναλώνει.. όχι μόνο Coca Cola..και κάπου εκεί (όχι εξαιτίας της Coca cola βέβαια) ξεκινά η συναρπαστική ιστορία της Ελληνικής Οικονομίας...και του ελληνικού νοικοκυριού!
οι καιροί είναι δύσκολοι.
και όταν οι καιροί είναι δύσκολοι πολλά μπορούν να συμβούν.
πολλά τραγικά, επικίνδυνα, ακόμα και αστεία μέσα στην τραγικότητά τους.
σήμερα , γνωρίζοντας ότι όλοι μας βιώνουμε δυσκολίες, υιοθετώντας την άποψη
'υπάρχουν και χειρότερα' , σας μεταφέρω μια είδηση που μπορεί να σας φανεί αστεία, τραγική, ασυνήθιστη, πάντως ενδεικτική των χαλεπών καιρών που ζούμε.
Ενας γιαπωπέζος, ο οποίος επί μήνες έβλεπε να εξαφανίζονται μυστηριωδώς τρόφιμα από το ψυγείο του, ανακάλυψε πως μια 58χρονη γυναίκα είχε εγκατασταθεί σε ένα ντουλάπι του σπιτιού του στην πόλη Φουκουόντα.
Ο 57χρονος εργένης αποφάσισε να εγκαταστήσει κάμερες ασφαλείας σπίτι του για να ανακαλύψει τι ακριβώς συνέβαινε στην κουζίνα του.
Και προς μεγάλη του έκπληξη είδε στην οθόνη του κινητού του μια άγνωστη γυναίκα να κυκλοφορεί ανενόχλητη στα δωμάτια.
Η αστυνομία έσπευσε στο σπίτι και βρήκε τη γυναίκα κρυμμένη στο πάνω μέρος του ντουλαπιού, στο οποίο είχε μεταφέρει ένα στρώμα και πολλά μπουκάλια νερό.
Η ίδια εξήγησε πως ήταν άστεγη και έμενε στο σπίτι αυτό περίπου ένα χρόνο.
Παραδέχτηκε επίσης πως είχε περάσει και από τα ντουλάπια γειτονικών σπιτιών.
η είδηση αφορά στη γειτονική Τουρκία .
είναι όμως δυστυχώς φαινόμενο που ανθεί και είναι σε έξαρση σε πολλά μέρη του κόσμου.
Η 16 χρονη ΜΜ βρέθηκε θαμένη , και απ' ότι έδειξαν οι έρευνες ,
ήταν ζωντανή όταν την κουκούλωναν με χώμα οι δικοί της, στην αυλή του σπιτιού της.
ο λόγος ; έκανε παρέα με αγόρια και αυτό δεν άρεσε καθολου στην οικογένειά της
και ιδιαίτερα στον πατέρα της.
τη θανάτωσαν μετά από ένα οικογενειακό συμβούλιο .
Ο πατέρας και ο παππούς της έχουν συληφθεί αλλά είναι αμφίβολο αν τελικά θα τιμωρηθούν.
Η μητέρα αφέθηκε ελεύθερη .
Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι πάνω από 200 τέτοιες δολοφονίες γίνοται το χρόνο στην
Τουρκία, αριθμός που αντιστοιχεί στις μισές συνολικά δολοφονίες .
Βέβαια σε πολλά μέρη του κόσμου συναντάμε honour killings - δολοφονίες γυναικών κυρίως δηλαδή , για ζητήματα τιμής.
Πολλές από αυτές δε γίνονται ποτέ γνωστές , ή απλά οι κοπέλες θεωρούνται αγνοούμενες .
Η βία κατά των γυναικών μπορεί να έχει διάφορα πρόσωπα .
Στην Ινδία για παράδειγμα , 5000 νύφες πεθαίνουν το χρόνο γιατί οι προίκες τους θεωρούνται ανεπαρκείς.
Σε κοινωνίες κλειστές και πατριαρχικές όπως αυτές του Ισλάμ, το ξέπλυμα της τιμής με αίμα θεωρείται φυσιολογικό και γίνεται αποδεκτό από τους άλλους χωρίς να φτάνει ποτέ στα διακστήρια.
Αιτίες που οδηγούν σε αυτές τις δολοφονίες ;
ένας κανονισμένος από την οικογένεια γάμος που οι κοπέλες αρνούνται ,
ένα διαζύγιο που επιχειρούν να πάρουν και θα είναι ντροπή για την οικογένεια,
παρέα με αγόρια,
απιστία, ομοφυλοφυλία, τρόπος συμπεριφοράς και ντύσιμο.
Το πιο λυπηρό απ' όλα είναι ότι οι γυναίκες της οικογένειας , αδερφές, μητέρες , θείες, αποδέχονται την κατάσταση, την επιδοκιμάζουν ή στην καλύτερη περίπτωση απλά την ξεχνούν.
Πολλές έρευνες και καμπάνιες σχετικά με το θέμα έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στις Σκανδιναβικές χώρες και ιδιαίτερα στη Σουηδία και Φινλανδία όπου υπήρχαν πολλά κρούσματα σε μετανάστες που ζουν εκεί.
Θα επανέρθω στο θέμα σύντομα .
Η βία κατά των γυναικών, η ενδοοικογενειακή βία, σίγουρα είναι θέματα που αφορούν όλους και όλες .
Η ιδέα ξεκίνησε από ανάρτηση του Ευρύνοου για τη δημιουργία μιας κοινότητας, με το πραγματικό νόημα αυτής...
Σε ένα σχόλιο μοιραστήκαμε την ιδέα ότι μια τέτοια κοινότητα θα μπορούσε να είναι και εικονική...
Μια κοινότητα, που να δίνει τη δυνατότητα σε ανέργους/ες να μην νιώθουν τόσο μόνοι/ες στις κακές μέρες της ανεργίας..
Πολλές φορές, σε μια κοινότητα, προκύπτει από το πουθενά κι άλλου είδους υποστήριξη.. και σώζει καταστάσεις..
Ο Ευρύνοος, δεν θα άφηνε τον χρόνο να λειτουργήσει διαβρωτικά.. ξέρει την ισοπεδωτική δύναμη του χρόνου σε τέτοιες ανθρώπινες προσπάθειες! Ανέλαβε το καλωσόρισμα, με το γνωστό τρυφερό του τρόπο...
Και με ενθάρρυνε κι εμένα να αρχίσω να σκέφτομαι, να μαζεύω στοιχεία και να μοιράζομαι μαζί του σκέψεις..μπορεί τον Ευρύνοο να μην τον συνάντησα ακόμη offline (όταν ήρθε με το Σαββινάκι, δυστυχώς, έχασα την ευκαιρία), αλλά τον θεωρώ καλό μου φίλο! Στο κάτω-κάτω πέρσι..είδε μέχρι και Eurovision, γιατί τον ζάλισα! Και τη σχολίασε!
Κι αν σας φαίνεται αστείο αυτό που λέω... εγώ βλέπω πολύ σοβαρά τη χαρά που δίνουν φίλοι..και δεν τη θεωρώ ένα εύκολο επίτευγμα!
Βασισμένη λοιπόν στη φιλία μου με τον Ευρύνοο (που μου έταξε η καλή του και μια συνάντηση στα Βόρεια)....λίγο ντροπαλά...κι εγώ με τη σειρά μου, σας μεταφέρω το μήνυμα που έγραψε ο φίλος Ευρύνοος στη νέα ανάρτησή του "ΦΩΛΙΑνο. 2) http://otrelostouxwriou.blogspot.com/2010/02/2.html
:
.....και ένα νέο που θέλω την προσοχή σας..
ένα νέο blog που φτιάξαμε με την φίλη Αγνή από τις Αριστο-τέλειες κυρίες..
αφορά τους ανέργους bloggers και τα εργασιακά προβλήματα γενικότερα..
Καυτά θέματα βασανίζουν την ελληνική κοινωνία τις τελευταίες μέρες. Βασανιστικό- για όλους/ες τους/ τις Έλληνες/ίδες-το φλέγον ερώτημα: "χώρισε η "κυρία του κυρίου" τον κύριο και αν ναι, γιατί"? Ερώτημα που βρήκε την κοινή γνώμη, ήδη, πολύ ταλαιπωρημένη από το άλλον φλέγον κοινωνικό ζήτημα: "Υπάρχει ροζ βίντεο με την ανερχόμενη να κάνει διάφορα, κι αν ναι, την εκβιάζουν? Θα μιλήσει ο πρώην της για αυτό"?
Κανονικά, ο ΟΑΕΔ σήμερα θα έπρεπε να κλείσει: Φτάνει πια με τις νέες κάρτες ανεργίας και τα εκπτωτικά κουπόνια! Εδώ ο κόσμος καίγεται...
Τυχόν απεργίες και μπλόκα (που σπάνια συμβαίνουν στην Ελλάδα, βεβαίως) θα έπρεπε να σωπάσουν, και να τηρήσουν εβδομάδες σιωπής για το δράμα που εκτυλίσσεται
Οι συναντήσεις για την ελληνική οικονομία θα έπρεπε να διεξαχθούν άλλες ώρες: τώρα ζούμε το δράμα!
(Κι αυτός ο κύριος Αλμούνια: κανένα σεβασμό για το ελληνικό δράμα?? Τι σκληρός άνθρωπος! )
Ζούμε τραγικές στιγμές ως έθνος, φίλοι/ες μου: δράμα η ζωντοχήρα!
Κι όλα αυτά...
σε μια Ελλάδα που η γενιά που θα έπρεπε να δηλώνει περήφανη για τη γνώση που στήριξε και πρόσφερε απλόχερα, αναρωτιέται, αυτοκρίνεται και αδικείται
(http://giagia-antigonh.blogspot.com/2010/01/blog-post_26.html ),
σε μια Ελλάδα που ο δείκτης ανεργίας αγγίζει το 10%, με την ανεργία να "καλπάζει" ( http://www.express.gr/news/ellada/253562oz_20100115253562.php3 )
σε μια Ελλάδα που ο δείκτης φτώχειας φτάνει στο 20% για το γενικό πληθυσμό, το 23% για τους/τις νέους/ες και το 7% του πληθυσμού δηλώνει ότι δεν μπορεί να έχει "ένα γεύμα κάθε δύο ημέρες που να περιλαμβάνει κρέας, κοτόπουλο ή ψάρι" ( http://news.trikki.gr/oikonomia/ellada/22961-2010-01-18-17-14-51 ).
Σωπάστε Έλληνες/ίδες! Ζούμε ένα δράμα! Και μας περιμένουν και χειρότερα: πού να ξεκινήσουν και οι μοιρασιές ...Κάντε κουράγιο!
για τους λάτρεις του Sudoku
για όσους αγαπούν τη δράση και τις αστυνομικές ταινίες
για μια πιο σικ totally black εμφάνιση
για όσους και όσες έχουν πάθος με σημειώσεις,
ποιηματάκια , και ότι άλλο θέλουν να
σημειώνουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν ( that's me )
για τους οικολόγους
από την greenpeace
για όσους θέλουν να περνούν την ώρα τους ...δημιουργικά
ένα χαρτί με οδηγίες για κατασκευές (έλεος ...)
αν θέλετε να κάνετε οικονομία στο ρεύμα (ε ρε που φτάσαμε ) ,
ή αν απλά σας αρέσει το σκοτάδι ,
αυτό το χαρτί είναι ιδανικό γιατί φωσφορίζει
και το βρίσκετε αμέσως στα σκοτάδια
αν σας αρέσουν οι ιστορίες τρόμου ,
θα το λατρέψετε.
έχει τυπωμένες ιστορίες τρόμου
(μόνο που είναι στα γιαπωνέζικα αλλά αυτό είναι λεπτομέρεια)
για φουλ ερωτευμένους και ερωτευμένες
που βλέπουν παντού καρδούλες και ροζ συννεφάκια (άρα και στο μπάνιο)
αυτό τώρα το χαρτί - κάκτος
ομολογώ λίγο άβολο το βρίσκω αλλά είναι πρωτότυπο .
και για όσους είναι πλούσιοι και ακολουθούν τη ρήση
'το χρήμα δεν κρύβεται'
αλλά και για όσους θέλουν να νιώσουν έστω και στο μπάνιο, πλούσιοι ....
ελπίζω να σας έδωσα ιδέες - ενθουσιασμός μεγάλος φαντάζομαι !!!
επειδή λοιπόν όπως καταλάβατε
αγαπητοί μας φίλοι και φίλες
η μελέτη μας είναι εξοντωτική,
έτσι για παρηγοριά σε όσους και όσες μελετούν,
(δε σας αναφέρω ονομαστικά αλλά ξέρετε εσείς )
να σας θυμίσω ότι πέρα από μας , που είμαστε της ώριμη μελέτη μας πια ...( ώριμη λέω ) ,
υπάρχουν και οι μαθητές μας, τα παιδιά που γράφουν ιστορία στα θρανία του σχολείου.
Φρέσκα , 'άρτι αλιευθέντα' μαργαριτάρια από σχολική αίθουσα ,
για να ευθυμίσουμε λίγο και να εκτιμήσουμε τα καλά της σωστής εποικοδομητικής μελέτης,
αλλά και της φαντασίας που κάνει θαύματα και μεγαλουργεί .
μαργαριτάρι ν. 1
μάθημα Ιστορία -
Οι νόμοι του Σόλωνα
-Τί ξέρετε για τη σεισάχθεια ;
-Η σεισάχθεια ήταν ο νόμος που έκανε ο Σόλωνας
και κατάργησε το ψάρεμα .
σχόλιο - θέλει πολλή μεγάλη φαντασία αλλά και γνώσεις για να σκεφτείς ότι το Σεισάχθεια
προέρχεται από τη λέξη Ιχθύς - ψάρι - ψάρεμα .
Μαργαριτάρι ν. 2
μάθημα Γεωγραφία
Δασκάλα : - Ξέρει κανείς που βρίσκεται η Αδελαϊδα ;
Μαθήτρια α' : - Στην Αμερική .
Μαθητής β' : - Τι λες βρε άσχετη !!!! Η Αδελαΐδα είναι δίπλα στην Πτολεμαΐδα .
Λόγω σκληρής μελέτης, βρίσκω διάφορα μικρά και ενδιαφέροντα..
Πχ. θέλετε να μάθετε ποιο τραγούδι ήταν νούμερο ένα στην Ευρώπη, την ημέρα γέννησής σας και στα επόμενα γενέθλιά σας? Πατήστε http://www.everyhit.com/dates/
και βρείτε το Νο. 1 single (που μπορεί να κρυφο-άκουγε η μανούλα σας για να πάρει κουράγιο)!
Και η μελέτη συνεχίζεται...
Σε συνέχεια της ανάρτησης της Εύης μας, κι επειδή είμαι φανατική φαλτσο-μπανιο-τραγουδίστρια (νέα λέξη αυτή.. Βερόνικα, σου δυσκολεύω πολύ τη ζωή ε??) με μεγάλες επιτυχίες και τεράστιο σουξέ… θα σας θυμίσω μερικούς/ές καλλιτέχνες/ιδες της μουσικής που κάνουν τους μπανιο-τραγουδιστές, πραγματικά και ηθικά ταλέντα.Ξεκινάμε με την περίφημη Amanda Lear: μη μου πείτε δε θυμάστε το Give a Little MMM To me
Φοβερή φωνή, πληθωρική προσωπικότητα με σύντροφο και φίλο το Νταλί και εκπληκτική show woman. Woman?? Αμ δε!!Κανείς ποτέ δε μίλησε, κανείς ποτέ δεν ξεκαθάρισε: είναι η Αμάντα γυναίκα ή τρανσέξουαλ?? Μείναμε όλοι με την απορία, και την Αμάντα να αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά gay icons των δεκαετιών… αν εντέλει είναι γυναίκα, μας την έφερε άσχημα!Λίγα χρόνια αργότερα, εμφανίστηκαν οι Milli Vanilli:
δύο καλογυμνασμένοι μαύροι άντρες, χορεύανε, πετούσαν ρούχα, πηδούσαν δεξιά αριστερά τραγουδώντας.. Τραγουδώντας?? Αμ δε!! Οι δύο πανέμορφοι άνδρες τα είχαν όλα! Όλα, εκτός από φωνή: έτσι λοιπόν, μαϊμουδίζανε, κάνοντας ότι τραγουδάνε, με απόλυτο συγχρονισμό στα playback Το Grammy βραβείο πάντως, το τσιμπήσανε…Μην βιαστείτε όμως να το αποδώσετε στη χαμηλή ποιότητα της Popμουσικής: τέτοια και χειρότερα σκάνδαλα είχαμε και στην κλασσική μουσική. Η JoyceHatto, καλή πιανίστρια με κλασσική μόρφωση, μετά από διάγνωση καρκίνου, απομονώθηκε σε χωριό της Αγγλίας, για να γράψει στα 70 της όλο το έργο της σε cd. Το έργο της?? Αμ δε!! Κατόπιν του θανάτου της, ανακαλύφτηκε ότι αυτός ο άθλος οφειλόταν σε κλεμμένες ηχογραφήσεις από cdάλλων δημιουργών (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_16/03/2007_219743) Τουλάχιστον, αυτή το ρεζιλίκι το έπαθε κατόπιν εορτής…
Για κλοπές τραγουδιών βέβαια, μεγάλος σάλος έχει γίνει και στην (αγαπημένη για μένα, μισητή για πολλούς/ές) Eurovision. Το 2007, η Σερβία με τη Serifovicβγαίνει πρώτη, τρώγοντας λάχανο το Σαρμπέλ, με το τραγούδι Molitva. Φοβερό, είπαν κάποιοι/ες, το Σέρβικο τραγούδι (εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε καθόλου!!). Το Σερβικό τραγούδι?? Αμ δε!! Ακόμη η Αλβανία φωνάζει, και η επιτροπή του διαγωνισμού κάνει γαργάρες
Κάτι τέτοια ειπωθήκαν και για το τραγούδι Thisisournightτου Σάκη και κάτι για Ινδία… αλλά επειδή είναι Σάκης δεν το κατάλαβα και δεν το μεταφέρω!!
Κάποιες φορές βέβαια, είναι πιθανό ο/η καλλιτέχνης και τα τραγούδια του να είναι αυθεντικά, όμως να τα θαλασσώνει σε άλλα επίπεδα: κι επειδή μιλάμε για μπάνια και τραγούδι, πώς μπορούμε να μην αναφερθούμε στο δράμα που περάσαμε οι φανατικές George-Michaelίτσες, όταν ο κατά τα άλλα σέξι τραγουδιστής προτίμησε τις δημόσιες τουαλέτες, όχι για να τραγουδήσει!!( http://news.bbc.co.uk/2/hi/entertainment/7627636.stm ) Και για να το χωνέψουμε μια και καλή, το έκανε ο αθεόφοβος δύο φορές. Μανία κι
αυτός με τα μπάνια…
Για αυτό, καλοί/ες μου φίλοι/ες, πάρτε το σφουγγαράκι μικρόφωνο και αφήστε το ταλέντο σας ελεύθερο. Κι αφήστε κανένα παραθυράκι ανοιχτό! Ποτέ δεν ξέρετε ποιος μπορεί να μένει στη διπλανή πόρτα!!
τραγουδάτε στο μπάνιο ;
προσωπικά τραγουδάω γενικώς ,όποτε κάνω κάποια δουλειά στο σπίτι,
(και υποφέρουν οι υπόλοιποι ..)
Μερικές ιδέες για το μπάνιο ,
άλλες διασκεδαστικές, άλλες πρακτικές και άλλες σχεδόν άχρηστες.
για όσους και όσες τραγουδούν στο μπάνιο
και ονειρεύονται μεγάλες καριέρες (από x- factor, μέχρι σκάλα του Μιλάνου)
ορίστε ένα σφουγγάρι που θα το λατρέψετε :
για όσους και όσες κρύβουν ένα συγγραφέα- ποιητή , μέσα τους
και δε θέλουν να χάσουν την έμπνευση τη στιγμή
που σαπουνίζονται ,
το αδιάβροχο σημειωματάριο είναι η λύση :
για τους άνδρες που θέλουν να πετύχουν το τέλειο σχήμα όταν
ξυρίζονται , αλλά και για τις συντρόφους τους
που επιθυμούν στιγμές ηρεμίας ( σκάσε και ξυρίσου ! )
η συσκευή αυτή είναι η ιδανική λύση :
για τελείως τεμπέληδες , που βαριούνται να κάνουν οτιδήποτε ,
η ιδέα αυτή θα τους ανακουφίσει καθώς τους απαλλάσσει από πολλές κινήσεις
(ξεβίδωμα - βίδωμα καπακιού ) :
μια ωραία ιδέα που είναι εκτός από χρήσιμη
και ένα είδος εκτόνωσης ( -βγάζω τα απωθημένα μου δηλαδή ) ,
είναι αυτή η εξαιρετική σαπουνοθήκη :
για όσους και όσες επιθυμούν να εξασκηθούν στο γνωστό
'πατάω τη μπανανόφλουδα΄ αλλά δεν πέφτω ,
αυτή η ιδέα είναι ιδανική για τη μπανιέρα σας :
και επειδή οι εποχές που ζούμε είναι εποχές οικονομικής κρίσης
και τίποτα δεν πρέπει να πετάμε , αντιθέτως να εξοικονομούμε όπου και όπως μπορούμε
η ιδέα αυτή θα σας εξοικονομήσει πολλή , μα πάρα πολλή οδοντόκρεμα :
υπήρχε μια ψυχρότης στο τελευταίο σου τηλεφώνημα ,
μια απόσταση , ένα κόμπιασμα στη φωνή σου .
Εξακολουθείς να θεωρείς τη σχέση μας extreme sport
και μάλλον δυσκολεύεσαι να ανταπεξέλθεις σε υψηλά standards
με κατηγορείς ότι σου κάνω εξαντλητικά γυμνάσια
και αδυνατείς να καταλάβεις ότι δεν είμαι
σαν όλες τις άλλες γυναίκες.
Συνεχίζεις να λες ότι λύνω τα προβλήματα μου
κοιτάζοντας τα αστέρια
και ότι έχω κατασκηνώσει στα σύννεφα.
Αρνείσαι να παραδεχτείς
ότι είμαι το άλλο σου μισό .
Πριν κόψεις όλες τις γέφυρες επικοινωνίας
ανάμεσά μας,
κάνε μια ύστατη προσπάθεια
Ζωή ασύνδετη..
με πολλές αναμνήσεις και λίγες θύμησες..
γεμάτη..
Ζωή που κυλά..μα ένα παλιό Cd μπορεί να σταματήσει..
Λίγο οι καλοί φίλοι, λίγο το καλό κρασί... και η μουσική.
Αυτή η ίδια μουσική. Αυτή η μουσική που άκουγες και τότε. Που το συναίσθημα ήταν ίδιο, η κατάσταση διαφορετική.
Ζωή σε πολλά κομμάτια.. με ίδια μουσική υπόκρουση..
να ξαναγίνω παιδί ...
-αν και η φωνή της λογικής με καλούσε και προσπαθούσε να με συνετίσει -
που πας ανόητη ;
ολόκληρη γυναίκα έγινες - μυαλό δε βάζεις ...εγώ εκεί , αγύριστο κεφάλι -
το συναίσθημα πάντα επικρατεί της λογικής και
δε θα σου βγει σε καλό , όπως λέει και ένας καλός , σοφός φίλος -
ανέβηκα σε μια κούνια ....
και ω του θαύματος ! είδα φλας μπακ τα παιδικά μου χρόνια
-εγώ με τα κοτσιδάκια και χαριτωμένα φορεματάκια -
έριχνα και καμιά κλεφτή ματιά μη με βλέπει κανείς γιατί ντρεπόμουν και λίγο,
είδα μέχρι και το αγόρι εκείνο το ψηλό που με κυνηγούσε
θυμήθηκα το τραγουδάκι που λέγαμε τότε (δε σας λέω πότε )
με τις φίλες μου ...
κούνια μπέλα ...έπεσε η κοπέλα ....
και μετά ω του θαύματος! πάλι, διαπίστωσα για μια ακόμη φορά
πόσο δίκιο έχει ο σοφός φίλος μου -
'άκου και τη λογική αγάπη μου που και που'
και μόλις προσγειώθηκα έκανα τη σκληρή διαπίστωση :
μάλλον παράφαγα στις γιορτές .
Φίλοι/ες,
θα απασχολήσω λίγο τη σκέψη σας σήμερα, περιγράφοντάς σας μια εμπειρία, που καταλήγει σε ...πολιτισμικά διλήμματα. Το βασικό θέμα του διλήμματος είναι η συμπεριφορά των Ελλήνων/ίδων στα αδέσποτα ζώα, σε σύγκριση με άλλα κράτη.
Ακούστε την ιστορία μου, λοιπόν, και πείτε μου κι εσείς τις σκέψεις σας:
Δεύτερη μέρα του 2010 και αποφασίζουμε να πάμε μια ημερήσια εκδρομούλα. Καταλήγουμε στη Νέα Ποτίδαια της Χαλκιδικής για ψαράκι και βολτίτσα. Καιρός κρύος και θάλασσα άγρια: ιδανικό τοπίο για συλλογή χειμωνιάτικων εικόνων.
Εκεί λοιπόν που θαυμάζουμε τη δύναμη της θάλασσας και απολαμβάνουμε ένα υγιές κρύο... νιώθουμε μια ζεστασιά στα πόδια μας! Τέσσερα πανέμορφα κουταβάκια, τρίβονται στα πόδια μας, όλο χαρά και με πεινασμένα ματάκια! Τα δύο καφετιά, τα άλλα δύο μαύρα: και τα τέσσερα πολύ χαριτωμένα, με χοντρά κουταβίσια ποδαράκια και σπιρτόζικεςφατσούλες!
Παίζουμε αρκετή ώρα μαζί τους και ξεκινάμε να φύγουμε, αλλά τα κουταβάκια έχουν άλλες διαθέσεις: τραβάνε με τα δοντάκια τους τα μπατζάκια των παντελονιών μας και μας υπενθυμίζουν ότι..πρέπει να κάνουμε κάτι. Συνειδητοποιούμε εκείνη τη στιγμή ότι τρέμουν από το κρύο και δαγκώνουν τα δάχτυλα μας, γιατί πεινάνε σαλυκάκια!
Κοιταζόμαστε με τον καλό μου κι αρχίζει η συζήτηση: Τι κάνουμε τώρα? Βλέποντας δύο πιάτα, πέντε φέτες ψωμί και ένα χαρτόκουτο με ένα πατάκι μέσα, καταλαβαίνουμε ότι ανήκουν σε κάποιον/α, ή ότι κάποιος/α ασχολείται μαζί τους, έστω και λίγο.
Πάμε στη διπλανή ταβέρνα να ρωτήσουμε αν ανήκουν σε κάποιον, αλλά κανείς δε γνωρίζει τίποτα. Καταλήγουμε (μετά από αρκετή ώρα σκέψης, χωρίς πλάκα φίλοι/ες μου) στην απόφαση ότι -εφόσον δυστυχώς δεν μπορούμε να τα προσφέρουμε μια μόνιμη στέγη - μπορούμε τουλάχιστον να τα προσφέρουμε ένα εορταστικό γεύμα. Τίποτα αρκετό θα μου πείτε και συμφωνώ, αλλά... μπρος στο τίποτα...Πάμε λοιπόν σε ένα φαστ-φουντ της περιοχής και αγοράζουμε μπιφτέκια και μπόλικο γάλα.
Επιστρέφοντας, βλέπουμε ένα αυτοκίνητο: ένας νεαρός μαύρος κύριος με την κοπέλα του βάζουν τα κουταβάκια στο αυτοκίνητό τους. Μόλις μας βλέπουν, αναστατωμένος -σχεδόν θυμωμένος-ο νεαρός μας ρωτά στα αγγλικά αν είναι δικά μας. Του απαντάμε πως όχι και ότι απλά τα είδαμε και φέραμε λίγο φαγητό!
Μας λέει λοιπόν ο νεαρός ότι ήρθε από Αμερική για διακοπές και την Τρίτη φεύγει: είδε όμως τα κουταβάκια και βεβαίως δεν μπορεί να τα αφήσει σε αυτή την κατάσταση. Θα πήγαινε λοιπόν την Τρίτη να τακτοποιήσει τα απαραίτητα χαρτιά, ώστε να πάρει τα κουταβάκια μαζί του και να τα δώσει σε ένα καταφύγιο (Shelter).
Κι εκεί πιάνω τον εαυτό μου να λέει ευχαριστώ στον νεαρό κύριο γιατί στην Ελλάδα δεν έχουμε καν Sheltersforpeople...μου απαντά: I know... και σωπαίνουμε.
Φαντάζεστε, φίλοι/ες μου, πώς ένιωσα. Αισθάνθηκα..πολύ λίγη να κάνω κάτι πραγματικά καλό και αυτό μου έφερε ντροπή.
Συνεχίζοντας τη βόλτα μας με τον καλό μου, βλέπουμε μια παρέα τεσσάρων ενήλικων σκύλων, που περιμένουν φαγητό έξω από ταβέρνες. Γυρνά ο καλός μου και μου λέει: Φαντάζεσαι τι θα πάθει η σκυλίτσα, όταν πάει και δεν τα βρει εκεί? Η καημένη, θα στεναχωρηθεί πολύ! Βέβαια, θα γεννήσει πάλι σε λίγους μήνες, αλλά...Τέλος πάντων, γραπτό ήταν τα κουταβάκια να γίνουν Αμερικάνοι.
Τι ήταν να το σκεφτούμε αυτό? Σε όλη τη διαδρομή του γυρισμού, συζητούσαμε τι έπρεπε να κάνουμε. Όταν δε, μας προσπέρασε το αυτοκίνητο του αμερικάνικου ζευγαριού, δεν ξέραμε πώς να νιώσουμε: χαρούμενοι που τα κουταβάκια θα πάνε σε καταφύγιο ή στεναχωρημένοι που ξαφνικά τα κουταβάκια αποκόπηκαν από τη μάνα και το περιβάλλον τους?
Σας ρωτώ, λοιπόν καλοί/ές μου φίλοι/ες: τι είναι πολιτισμός?
Είναι πολιτισμένη συμπεριφορά, να προσφέρεις φαγητό και λίγο παιχνίδι σε αδέσποτα ζώα? Ή είναι πολιτισμένη συμπεριφορά να τα προσφέρεις καταφύγιο, αποκόπτοντας τα από το φυσικό τους περιβάλλον?
Είναι αλτρουισμός να προσφέρεις αυτό που μπορείς σε όποιον/α/ο το έχει ανάγκη, ή απλά ένας τρόπος να φύγει η ευθύνη και η ενοχή από μέσα σου, πιστεύοντας ότι έκανες κάτι καλό?
Είναι η Ελλάδα μας μια κόλαση για αδέσποτα ζώα (και όχι μόνο)? Ή μήπως φτάνει ένα χαρτόκουτο, πέντε φέτες ψωμί και ένα ήσυχο χωριό για να μεγαλώσουν υγιή ζώα?
Κι αν ναι, τι γίνεται μετά?Γιατί στο γυρισμό από Χαλκιδική, μετρήσαμε τέσσερα σκοτωμένα ζώα στο δρόμο..κι αυτό σίγουρα δεν είναι πολιτισμός!
Ως επίλογο, θα σας θυμίσω ένα παρόμοιο σκληρό δίλημμα: αυτό του "έργου τέχνης" GuillermoVargasHabacuc. Είναι πολιτισμός να παρακολουθεί κανείς μια τέτοια έκθεση? Είναι πολιτισμός να θεωρεί κανείς το βασανισμό τέχνη? Ή μήπως έχουμε τρελαθεί τελείως?
'Ήρθε λοιπόν το 2010.
καλή χρονιά σε όλους και όλες,
μακριά από μιζέριες και γκρίνιες ,
δημιουργική και χαρούμενη.
θα μου πείτε : γίνεται ; πολύ καλή ερώτηση .
με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας -γίνεται ;
ε, ας προσπαθήσουμε να γίνει .
τουλάχιστον εμείς θα λέμε ότι το παλέψαμε .
Είμαστε σε μια όμορφη στρόγγυλη και στρουμπουλή χρονιά ,
με τα μηδενικά της και τη νέα δεκαετία να έρχεται θριαμβευτικά
Θα σας θυμίσω το ρητό - όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν -
και για παρηγοριά (παρηγοριά στον άρρωστο που λένε)
θα σας γυρίσω σε κάτι που γράφτηκε ακριβώς εκατό χρόνια πριν,
(ιστορική έρευνα κάνω - τί περιμένατε ; )
στο Ρωμηό του Σουρή κατά την έλευση του 1910 .
Για να δώσω και λίγο το ιστορικό background της εποχής:
δύσκολοι καιροί για την Ελλάδα και σε οικονομικό ( ναι , ναι πάλι )
και σε εθνικό επίπεδο.
Νέοι φόροι πρόκειται να μπουν ακόμα και σε όσους χαρτοπαίζουν
και ο Σουρής δε χάνει ευκαιρία να το σατιρίσει .
Έτος 1910
_____________
Χίλια κι εννιακόσια δέκα
κι όλα τα σαθρά πελέκα .
Δυο του μηνός Γενάρη
φθάνουν οι καλικαντζάροι .
___________
Αη Βασίλης πλάκωσε
φτώχεια μας αποβλάκωσε
από την Καισαρεία
μέσα στη φασαρία .
Αη Βασίλης έρχεται κι οι τζογαδόροι κλαίνε
και χίλια δυο παράπονα γι αυτό το φόρο λένε.
Αη Βασίλη κοίταξε μέσα σ' αυτούς τους φόρους
τί συμφορές εσκάρωσαν και για τους τζογαδόρους .
.............
Κάτσε να φας ....και τί να φας; δεν έμειναν φαγώσιμα
κάτσε να πιείς ...και τί να πιείς ; που δίνουν τώρα φόρους
σε πνεύματα κι οινοπνεύματα φωτιστικά και πόσιμα
και κοπετούς ποτοποιών ακούεις διαφόρους.
Μήτε φαγί , μήτε πιοτό
καθόλου μη ζητήσεις
σε τέτοιο χρόνο σαν κι αυτό
μην έχεις απαιτήσεις .
______________
Είδατε ; και εκατό χρόνια πριν , χάλια ήταν τα πράγματα στην Ελλάδα.
Κι όμως , τα καταφέραμε
( μέσα βέβαια από πολλά δεινά , αλλά δε το σκεφτόμαστε έτσι τώρα )
και αν ζούσε σήμερα ο Σουρής , εκατό χρόνια μετά , κάτι παρόμοιο θα έγραφε,
για φόρους σε ποτά και τσιγάρα, τέλη κυκλοφορίας , ΕΤΑΚ , ανεργία και τόσα άλλα.
Κρατάμε λοιπόν το αισιόδοξο του πράγματος ,
ότι είμαστε δυνατός λαός που αντέχει ,
και σιγοτραγουδώντας
- όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν-
κοιτάμε κατάματα την στρόγγυλη , στρουμπουλή χρονιά και δηλώνουμε ευθαρσώς -
ναι, θα τα καταφέρουμε και φέτος !!!
Φίλοι/ες,
μετά από ολιγοήμερη απουσία, θέλησα κι εγώ να ευχηθώ "Μερ'ς Κρίσ'μες"... Αν αναρωτιέστε, τι στην ευχή λέω, ακούστε μια οικογενειακή μου ιστορία!
Έχω μια γιαγιά, που εύκολα θα τη χαρακτήριζε κανείς "σούπερ γιαγιά". Γυναίκα με ενέργεια και φοβερή εξυπνάδα, ακόμη και σήμερα, ζωή να 'χει. Όταν έμεινε χήρα και χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, αποφάσισε να κάνει μια στροφή στη ζωή της. Έτσι λοιπόν, ξεκίνησε για την Αμερική, να ζήσει κι αυτή το όνειρο.
Φαντάζεστε τι σήμαιναν για μας, τα εγγόνια, τα Χριστουγεννιάτικα δώρα: τα θεωρούσαμε πολύ διαφορετικά, εξωτικά και σπάνια. Ακόμη και μια χαρτοπετσέτα από Αμερική, για μένα τη φανατική χαρτοπετσετοσυλλέκτρια, ήταν ο απόλυτος θησαυρός.
Ελάτε όμως που το όνειρο δεν ήταν και τόσο….ονειρικό!! Και η γιαγιά δυσκολευόταν να στείλει τα «εξωτικά» δώρα που ελπίζαμε τα εγγόνια. Πήγαινε η καψερή στην αγορά να ψωνίσει κι όλες οι πωλήτριες της έλεγαν: Merry Christmas. Κι αυτή, σκεφτόταν πώς θα μας ευχαριστούσε, χωρίς να ξοδέψει μια περιουσία...
Ώσπου, μια χρονιά, επιτέλους! Η γιαγιά κατάλαβε τι εύχονταν οι Αμερικάνοι και πώς η Αμερική έγινε υπερδύναμη. Και επειδή ποτέ η γιαγιά δε θα κρατούσε τέτοια γνώση μόνο για την ίδια, λάβαμε την εξής χριστουγεννιάτικη κάρτα:
«Αγαπημένα μου παιδιά και εγγόνια,
Πώς περνάτε; Εμείς εδώ πολύ ωραία, αν και έχει πολύ κρύο.
Οι Αμερικάνοι είναι πολύ έξυπνοι άνθρωποι: ξέρουν να διαχειρίζονται τα λεφτά, όχι σαν εμάς που τα Χριστούγεννα ξοδεύουμε ανόητα.
Να φανταστείτε, όπου πάω, μου υπενθυμίζουν: «Μέρ’ς κρίσ’μες»!!!
Έτσι, λοιπόν φέτος κι εγώ σας εύχομαι Μερ’ς Κρίσ’μες…όσο για τα δώρα….
Όλα μαζί το Πάσχα!!
Με αγάπη,
Η γιαγιά σας»….
Φίλοι/ες, σας εύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου Μerry Christmas…
Κι αν έχετε «φρικάρει» από τα πολλά έξοδα…τι να κάνουμε!! Μερ’ς Κρίσ’μες.. Κάτι ξέρουν οι Αμερικάνοι…
γενικά δε τα πάω καλά με τις γιορτές. 
